لبنان

خیر؛ بیبلوس نام شناخته‌شده بین‌المللی همان شهر جبیل است. اهمیت شهر فقط به بندر و بازارش محدود نیست؛ آثار دوره‌های پیاپی سکونت در آن باقی مانده و تاریخ آن با ارتباطات مدیترانه و گسترش الفبای فینیقی پیوند دارد.

جبیل شهری ساحلی است که تاریخ بندر، بافت شهری و لایه‌های تمدن‌های مختلف را کنار هم نشان می‌دهد. بعلبک در داخل کشور و دره بقاع قرار دارد و بیش از همه با مجموعه معابد و معماری عظیم دوره رومی شناخته می‌شود. این دو، دو نوع متفاوت از میراث لبنان را روایت می‌کنند.

بعلبک در دوره هلنیستی «هلیوپولیس» نامیده می‌شد و در دوره رومی نیز نقش مذهبی مهمی داشت. ابعاد بناها، حیاط‌ها و ستون‌ها نمونه‌ای برجسته از معماری رومی را نشان می‌دهند؛ برای فهم مجموعه، ارتباط این فضاها به‌اندازه دیدن یک معبد یا چند ستون اهمیت دارد.

سرو روی پرچم لبنان دیده می‌شود و با میراث طبیعی و تاریخی کشور پیوند دارد. چوب سرو در جهان باستان برای ساخت بناهای بزرگ ارزشمند بود. جنگل ارزهای بشری، از بازمانده‌های جنگل‌های کهن، همراه با دره قادیشا در فهرست میراث جهانی ثبت شده است.

خیر؛ قادیشا هم چشم‌انداز کوهستانی دارد و هم پیشینه مهمی در زندگی رهبانی مسیحی. صومعه‌ها و فضاهای مذهبی در دل محیط ناهموار دره شکل گرفته‌اند؛ ارزش آن در پیوند طبیعت، معماری و شیوه زندگی تاریخی است، نه فقط منظره سبز.

اختلاف ارتفاع باعث تفاوت دما و شرایط فصلی می‌شود. ساحل مدیترانه در تابستان می‌تواند گرم و مرطوب باشد، در حالی که ارتفاعات هوای خنک‌تری دارند؛ زمستان نیز بارش ساحلی و برف کوهستان دو تجربه متفاوت‌اند. برای شناخت فصل‌ها، نام کشور به‌تنهایی کافی نیست و منطقه هم اهمیت دارد.

در مناقیش زعتر، روی خمیر با مخلوط زعتر و روغن پوشانده می‌شود و سپس نان پخته می‌شود. مخلوط زعتر معمولاً شامل گیاهان معطر، سماق و کنجد است، اما ترکیب و نسبت مواد می‌تواند متفاوت باشد. مناقیش بخشی از خوراک روزمره است، نه فقط غذایی تشریفاتی.